- Reggio Emilia lub bardziej oficjalnie Reggio nell’Emilia było jednym z miast leżącym przy legendarnej, starożytnej drodze Via Emilia łączącej Rimini z Piacenzą (trakt wybudowano z myślą o przemieszczaniu się rzymskich wojsk)
- Budowniczy drogi Via Emilia, rzymski konsul Marek Emiliusz Lepidusa (Marcus Aemilius Lepidus) pomiędzy Modeną i Parmą założył miasto Regium Lepidi, protoplastę dzisiejszego Reggio Emilia
- W centrum miasta znajduje się symboliczna tablica pamiątkowa z napisem „Gromae Locus 187-185 p.n.e.” Przyjmuje się, że w tym miejscu na przecięciu dróg stał słup i to tutaj rozpoczęto budowę nowego miasta
- Kiedyś Stare Miasto w Reggio Emilia otaczały mury miejskie, a obecnie w ich miejscu znajduje się charakterystyczny ciąg dróg w kształcie sześciokąta. Dzisiejsza starówka to tak naprawdę zespół średniowiecznych placów połączonych labiryntem ulic
- Centralnym placem miasta jest plac Piazza Prampolini (Piazza Grande), przy którym stoją: pochodząca z XIII wieku Katedra pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (Cattedrale di Santa Maria Assunta), Baptysterium (Battistero di S. Giovanni Battista) i budynek miejskiego ratusza. Plac zdobią renesansowe kamienice oraz kamienna fontanna z posągiem Crostolo
- Idąc w kierunku wschodnim ulicą Via Vicolo Broletto z charakterystycznymi arkadami docieramy na plac Piazza San Prospero. Miejsce to znane jest z organizowanych tam tradycyjnych targów, licznych kawiarni oraz barokowej Bazyliki San Prospero – patrona miasta. Wejścia do świątyni „strzeże” sześć lwów (rzeźby wykonane z różowego marmuru), a obok stoi charakterystyczna sześciokątna dzwonnica
- Idąc dalej ulicą Via S. Carlo docieramy do miejsca szczególnie popularnego wśród Reggiani czyli mieszkańców Reggio Emilia. To otoczony drzewami, pełny barów i restauracji plac Piazza Fontanesi
- Wracając na centralny plac miasta i kierując się na północ docieramy do niewielkiego ale urokliwego placu Piazza del Monte wokół którego stoją efektowne budynki Palazzo Capitano del Popolo, Palazzo Busetti oraz Palazzo del Comune z charakterystyczną wieżą zegarową
- Idąc dalej ulicą Via Francesco Crispi docieramy do miejsca potocznie nazywanego Placem Teatrów (Piazza di Teatri), z racji tego, że wokół znajdują się trzy teatry: Teatro Ludovico Ariosto, Teatro Municipale Romolo Valli oraz Teatro Cavallerizza, będące chlubą miasta
- W rzeczywistości przestrzeń ta składa się z kilku połączonych placów (Piazza della Vittoria, Piazza Martiri del 7 Luglio, Piazza XXV Aprile), wokół których oprócz wspomnianych teatrów znajdują się także galeria sztuki Galleria Parmeggiani, Biblioteca delle Arti oraz mieszczące się w Palazzo dei Musei – muzeum Musei Civici di Reggio Emilia, z bardzo bogatą kolekcją zbiorów dokumentujących historię miasta i regionu. Obok placów rozciąga się rozległy park Parco del Popolo
- Spacerując po starówce warto odwiedzić także ozdobioną pięknymi freskami Bazylikę Najświętszej Marii Panny w Ghiara (Basilica della Beata Vergine della Ghiara). Według podań jej powstanie wiąże się z cudem, który miał miejsce w 1596 roku, kiedy to młody chłopiec, głuchy i niemy od urodzenia, podczas modlitwy przed obrazem Madonny odzyskał zmysł mowy i słuchu
- Reggio Emilia to miasto symboliczne dla historii Włoch, gdyż to tutaj narodziła się zielono-biało-czerwona włoska flaga (miasto bywa nazywane „Città del tricolore” czyli „Miastem trzech kolorów”)
- 7 stycznia 1797 roku delegaci z Bolonii, Ferrary, Modeny i Reggio Emilia ogłosili trójkolorową flagę jako sztandar nowo powstałej republiki. Była to Republika Cispadańska pozostająca wówczas pod protektoratem francuskim, która z czasem przekształciła się w Republikę Włoską
- Kolory flagi były nieprzypadkowe, gdyż miały symbolizować kolor zielony – nadzieję, kolor biały – wiarę i kolor czerwony – krew przelaną w walce o wolność i zjednoczenie Włoch
- Obecnie w XVIII-wiecznej sali miejskiego ratusza, w miejscu gdzie proklamowano włoską flagę działa Sala del Tricolore (Sala Flagi Trójkolorowej) – efektowna aula z wysokimi kolumnami i uroczystym wystrojem. Obok działa także Museo del Tricolore, w którym zgromadzono oryginalne dokumenty i pamiątki związane z historią włoskiej flagi oraz wydarzeniami od czasów napoleońskich aż do momentu Zjednoczenia Włoch (Risorgimento)
- Reggio Emilia jest symboliczne dla Włochów ale jest także związane z historią… Polski
- W 1797 roku Reggio Emilia było jednym z miast, w których formowały się Legiony Polskie we Włoszech. W lipcu tegoż roku w mieście przebywał twórca legionów generał Jan Henryk Dąbrowski wraz ze swymi oddziałami. Uważa się, że to wtedy (przyjęto, że w dniach 16-19 lipca 1797 roku) przebywający w Reggio Emilia poeta i dyplomata Józef Wybicki, napisał słowa „Pieśni Legionów Polskich we Włoszech” znanej obecnie jako Mazurek Dąbrowskiego i będącej hymnem Polski. Na pożegnanie odchodzących z miasta legionistów po raz pierwszy uroczyście odśpiewano patriotyczną pieśń
- Dla upamiętnienia tego wydarzenia, na Piazza Prampolini, na ścianie budynku ratusza wmurowano tablicę pamiątkową z inskrypcją w języku włoskim, której treść w tłumaczeniu na polski oznacza: W pobliskim pałacu biskupim Józef Wybicki w lipcu 1797 roku napisał Mazurka Dąbrowskiego „Jeszcze Polska nie zginęła”, który po raz pierwszy wykonano w murach Reggio Emilia i stał się polskim hymnem narodowym
- O ile w świadomości Włochów Reggio Emilia kojarzy się z flagą państwową o tyle w świecie miasto kojarzone jest z… edukacją przedszkolną
- Gmina Reggio Emilia w porozumieniu z włoskim rządem stworzyła własny system nauczania, który wprowadzono w miejskich przedszkolach. Tzw. „Podejście Reggio Emilia” to model nauczania skoncentrowany na dziecku, które ma poznawać świat przez doświadczenia, samodzielne poznawanie otoczenia i relacje z innymi dziećmi, a nie poprzez realizacje narzuconego programu edukacyjnego. Zgodnie z tym podejściem „dziecko ma sto języków, sto rąk, sto myśli, sto sposobów w jaki myśli, bawi się i mówi”. Taki program pedagogiczny w zamyśle ma uwolnić potencjał dziecka i umożliwić rozwój jego mocnych stron
