- Włodzimierz należy do Złotego Pierścienia Rosji (Золото́е кольцо́ Росси́и) czyli szlaku turystycznego prowadzącego przez unikalne zabytki historii i kultury stanowiące kolebkę państwa rosyjskiego
- Początki miasta sięgają 990 roku n.e. kiedy założono pierwszą osadę nad rzeką Klaźmą, z kolei w 1108 roku rozpoczęto budowę grodu obronnego – te dwie daty uważa się za początki miasta
- Ówczesny Włodzimierz nad Klaźmą razem z Suzdalem tworzyły dwa główne ośrodki państwowości, tworząc Ruś Włodzimiersko-Suzdalską
- W 1157 roku Andrzej I Bogolubski, wielki książę włodzimierski, przeniósł stolicę państwa do Włodzimierza, twierdząc, że „…miasto to będzie wielkim panowaniem i głową wszystkich”
- Dopiero wzrost znaczenia Księstwa Moskiewskiego i samej Moskwy, spowodował, że pozycja Włodzimierza i innych miast Rusi zaczęła gwałtownie tracić na znaczeniu
- Miasto było wielokrotnie niszczone i pustoszone. Najpierw wskutek wielkiego pożaru w 1185 roku, potem wskutek częstych najazdów armii mongolsko-tatarskiej i w efekcie już nigdy nie było w stanie powrócić do dawnej świetności
- W 1614 roku Aleksander Lisowski na czele oddziału lisowczyków dotarł do Włodzimierza, jednak zatrzymał się na przedmieściach
- Do dziś w mieście zachowało się wiele zabytków, w tym przede wszystkim bezcenne budowle sakralne z XII i XIII wieku, czyli okresu rozkwitu miasta. Większość powstających wtedy obiektów budowano z białego kamienia, a ich wygląd miał nawiązywać do zabudowań średniowiecznego Kijowa (głównego miasta ówczesnej Rusi)
- Podkreślić należy, że cerkwi, kaplic i kościołów w mieście było dużo więcej, ale sporą ich część zniszczyły władze sowieckie
- Na wzgórzu nad rzeką Klaźmą stoi najważniejszy zabytek w mieście Sobór Zaśnięcia Matki Bożej (Успенский собор) z bezcennymi freskami Andrieja Rublowa. Kiedyś we wnętrzach świątyni eksponowano czczoną w wierze prawosławnej Włodzimierską Ikonę Matki Bożej (obecnie przeniesiona do Moskwy)
- Sobór był religijnym centrum całej Rosji, a do 1462 roku był też miejscem gdzie książęta włodzimierscy koronowali się na władców ówczesnego państwa
- Od północnej strony soboru w 1810 roku zbudowano klasycystyczną dzwonnicę z wysoką pozłacaną iglicą i kaplicą św. Georgija (Jerzego)
- Innym bezcennym zabytkiem sakralnym jest Sobór św. Dymitra Sołuńskiego (Димитриевский собор) z fasadą ozdobioną kamiennymi kolumnami i płaskorzeźbami. Kilkaset płaskorzeźb przedstawia motywy galopujących jeźdźców, biblijnego króla Dawida, postacie świętych, zwierzęta oraz istoty mityczne (orły, lwy, centaury, gryfy, chimery). Górne piętra świątyni są całkowicie pokryte kamiennymi dekoracjami, dlatego kościół często nazywany jest „białą kamienną księgą”
- Całość zwieńczona jest złoconą kopułą, natomiast w środku znajdują się pozostałości fresków przedstawiających sceny Sądu Ostatecznego z XII wieku
- Na uwagę zasługuje także wybudowana w 1164 roku Złota Brama, dziś samodzielna budowla, kiedyś element murów miejskich. W systemie obronnym istniało pięć potężnych bram-twierdz strzegących dostępu do miasta (do dziś przetrwała jedynie Złota Brama)
- Wewnątrz wieży znajduje się łukowe sklepienie, nad którym na dwóch piętrach ulokowano platformy strzelnicze, a na szczycie znajduje się kościół bramny (Cerkiew Złożenia Szat Najświętszej Marii Panny)
- „Białe kamienne pomniki Włodzimierza i Suzdala” to zbiorcza nazwa zabytków architektury rosyjskiej wpisanych na Listę światowego dziedzictwa UNESCO
