Doha

  • Od 1971 roku Doha jest stolicą i największym miastem Kataru (od chwili kiedy Katar uzyskał niepodległość odłączając się od protektoratu brytyjskiego)

  • Początkowo na tym terenie istniała osada zwana Al Bidda, od której oderwała się Doha. Przez lata oba miasta funkcjonowały niezależnie, a obecnie Al Bidda jest jedną z dzielnic Dohy

  • Jeszcze w początkach XX wieku głównym źródłem dochodów miasta były połów i handel perłami oraz rybołówstwo, a większość zabudowy stanowiły budynki z błota i z kamienia

  • Potężny rozwój gospodarczy zarówno miasta jak i całego kraju rozpoczął się wraz z odkryciem rozległych złóż ropy naftowej (najpierw wydawano koncesje, a w połowie XX wieku rozpoczęto wiercenia). Dodatkowo w 1971 roku u wybrzeży Kataru odkryto największe pojedyncze złoże gazu ziemnego na świecie, tzw. Pole Północne

  • Współczesna Doha to połączenie nowoczesnej zabudowy biznesowej z częścią zabytkową, która została gruntownie odrestaurowana. Serce miasta i nowoczesna zabudowa skupione są wokół zatoki Doha Bay

  • W południowej części nabrzeża uwagę przykuwa stojący na sztucznym półwyspie nowoczesny budynek Muzeum Sztuki Islamskiej (MIA). Gmach z efektowną fasadą składającą się ze wzorów geometrycznych skrywa efektowne wnętrza

  • Na kilku piętrach przygotowano ekspozycję prezentującą historię sztuki Bliskiego Wschodu. Bogate kolekcje obrazów, rzeźb, rękopisów, ceramiki czy tekstyliów pochodzą nie tylko z Kataru, czy innych krajów Zatoki Perskiej, ale także z Egiptu, Turcji czy Hiszpanii

  • Ogromne wrażenie robi hol wejściowy z wielkimi schodami oraz przeszkloną fasadą odsłaniającą widok na zatokę i dzielnice biznesową West Bay

  • Futurystyczny budynek Muzeum Sztuki Islamskiej otacza park MIA, czyli miejsce spotkań mieszkańców, wielu wydarzeń, festiwali i weekendowego bazaru. Na terenie parku znajduje się Flag Plaza – przestrzeń publiczna ozdobiona flagami krajów mających swoje ambasady w Katarze. Miejsce to ma być symbolem przyjaźń i porozumienia między narodami

  • Muzeum (MIA) stoi nieopodal Al Corniche czyli siedmiokilometrowej arterii miejskiej, która ciągnie się wzdłuż całej zatoki. Łączy ona dzielnicę biznesową West Bay na północy z historycznymi dzielnicami starej Dohy na południu

  • Przy Al Corniche stoi także inny nowoczesny gmach muzealny w Dosze czyli Narodowe Muzeum Kataru. Obecny charakterystyczny budynek inspirowany jest kształtem róży pustyni i składa się z wielu płaskich dysków przenikających się wzajemnie

  • Projektantem budynku był słynny francuski architekt Jean Nouvel, który opisując projekt mówił, że Narodowe Muzeum Kataru wyłania się z pustyni, która sięga aż do morza. Symbolicznie jego architektura przywołuje pustynię, jej cichy i wieczny wymiar, ale także ducha nowoczesności i odwagi, które przyszły i wstrząsnęły tym, co wydawało się nie do poruszenia

  • W muzeum można zobaczyć wystawy prezentujące kulturę i historię Kataru. W wyniku połączenia skarbów archeologicznych i pamiątek historycznych z nowoczesną wizualizacją stworzono ekspozycję przedstawiającą kulturę beduińską, dawne życie na pustyni, początki państwa katarskiego oraz późniejsze przełomowe wydarzenia jak odkrycie ropy naftowej i gazu ziemnego

  • Sercem kompleksu jest odrestaurowany pałac szejka Abdullaha bin Jassim Al Thani, który kiedyś pełnił funkcję siedziby Narodowego Muzeum Kataru oraz siedziby rządu

  • Obok wspomnianej wcześniej trasy samochodowej Al Corniche, wzdłuż całego wybrzeża ciągnie się szeroki deptak Corniche Promenade

  • Na otoczonym palmami trakcie pieszym ulokowano kawiarnie, instalacje artystyczne oraz atrakcje turystyczne takie jak fontanna z dzbanami, rzeźba Orry the Oryx czy pomnik muszli z perłą w środku. Spacerując promenadą można podziwiać niesamowitą panoramę miasta po drugiej stronie zatoki

  • Na nabrzeżu, na wysokości pomnika z perłą znajduje się wejście do portu poławiaczy pereł (port Dhow), w którym stoją zacumowane tradycyjne arabskie łodzie Dhow (drewniane żaglowce z jednym lub kilkoma masztami i trójkątnym żaglem). Kiedyś służyły one do połowu pereł lub jako statki rybackie, dzisiaj pływają wzdłuż wybrzeży Dohy podczas rejsów turystycznych

  • Na wysokości pomnika z perłą ale po drugiej stronie Al Corniche znajduje się Souq Waqif czyli tradycyjne arabskie targowisko

  • Położenie placu targowego nie jest przypadkowe. Dawniej towary przypływały łodziami rybackimi do miejscowego portu i na pobliskim suku odbywał się handel. Interesy prowadzono na stojąco, gdyż woda morska często zalewała plac handlowy (stąd nazwa Souq Waqif oznaczająca „stojący targ”)

  • Dziś w odrestaurowanych budynkach (architektura katarska) ulokowano stoiska ze złotem, kafejki z shishą, restauracje oraz sklepiki z lokalnymi produktami, rękodziełem, dywanami, perfumami i przyprawami

  • Nieodłącznym elementem suku są tragarze (hamalis), którzy krążą w wąskich uliczkach z taczkami, wożąc zakupy swoich klientów

  • Ważną częścią targowiska jest suk ze zwierzętami, w którym sprzedaje się różne zwierzęta domowe (psy, koty, żółwie, króliki), z kolei przed sukiem znajduje się duża zagroda z wielbłądami (Camel Pen)

  • Oddzielne miejsce zajmuje suk z sokołami (Falcon Souq). Na targu oprócz samych ptaków znaleźć można także akcesoria do hodowli, lądowiska czy systemy nawigacyjne GPS dla ptaków. Na terenie suku ulokowano także Szpital Sokolniczy (Souq Waqif Falcon Hospital)

  • Sokolnictwo jest tradycją i pasją w krajach Zatoki Perskiej. Podczas polowania Sokoły wędrowne nurkują w powietrzu z prędkością 389 km/h, co czyni je najszybszymi zwierzętami na świecie

  • Na terenie Souq Waqif znajduje się centrum sztuki, teatr, kino oraz pierwszy hotel otwarty w Katarze – Bismillah (w 1900 roku), natomiast w otoczeniu targowiska stoją inne charakterystyczne budynki Dohy czyli Fort Al Koot, Muzeum Msheireb, czy Meczet Al Fanar, będący częścią placówki kulturalnej Centrum Kultury Islamskiej Abdulla Bin Zaid Al Mahmoud (Bin Zaid)

  • Meczet Al Fanar zwraca uwagę ze względu na oryginalny minaret, przez to często jest nazywany „ślimakowatym meczetem”

  • Kompleks Msheireb Museums powstał w wyniku odbudowania czterech zabytkowych domów w centrum miasta. W poszczególnych budynkach z dziedzińcami kolumnadowymi urządzonych w
    stylu katarskim, ulokowano wystawy dotyczące: handlu niewolnikami w regionie Oceanu Indyjskiego
    (Bin Jelmood House), ludzi, którzy rozwijali przemysł naftowy w Katarze (Company House), historii i teraźniejszości dzielnicy Msheireb (Mohammed Bin Jassim House) i życia tradycyjnej katarskiej rodziny (Radwani House)

  • W północnej części zatoki leży West Bay, czyli dzielnica biznesowa, w panoramie której dominują setki wieżowców i centrów handlowych w tym charakterystyczna wieża Doha Tower (Burj Doha)

  • Nieco bardziej na północ leży kompleks kulturalny Katara Cultural Village, na terenie którego ulokowano muzea, operę, amfiteatr, kino, centrum sztuki, planetarium, centrum handlowe, meczet Katara Masjid oraz imponujące… gołębniki (wieże z otworami i grzędami dla gołębi)

  • Na wybrzeżu West Bay znajduje się sztuczna wyspa perłowa (Pearl Qatar). Wyspa przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową, a jej architektura ma łączyć elementy kultury arabskiej, śródziemnomorskiej i europejskiej. Oddzielne dzielnice zabudowane w różnych stylach architektonicznych, pełne są eleganckich willi, luksusowych butików i drogich restauracji. Szczególną uwagę zwraca dzielnica Qanat, w której zaprojektowano rozległy system kanałów, a całość zabudowy przypomina Wenecję