Antequera - W 2 minuty

Ze względu na centralne położenie (między Sewillą, Kordobą, Granadą i Malagą) oraz znaczenie historyczne (węzeł handlowy) – Antequera określana jest sercem Andaluzji

Dzisiejsze, historyczne centrum miasta to odbicie wielowiekowej historii tych ziem. To kompleks średniowiecznej architektury, w której mieszają się wpływy rzymskie i muzułmańskie

W Antequerze uwagę zwraca przede wszystkim górująca nad miastem twierdza Alcazaba. W okresie kiedy Półwyspem Apenińskim rządzili Maurowie, miasto było narażone na ciągłe ataki wojsk hiszpańskich. Arabowie podjęli więc decyzję o budowie na wzgórzu twierdzy obronnej. Pochodząca z XI wieku i wybudowana na planie prostokąta warownia zajmowała znaczną część wzniesienia. Forteca przez długi czas pozwalała na skuteczną obronę, lecz w 1410 roku, po prawie 4-miesięcznym oblężeniu, wojska Ferdynanda zdobyły twierdzę i wyparły Maurów z miasta. Do dziś zachowała się część murów i wież obronnych dawnego fortu, w tym wysoki, narożny donżon (Torre del Homenaje)

Na wzgórzu poniżej twierdzy przy placu Plaza de Santa María stoi Królewska Kolegiata Najświętszej Marii Panny (Real Colegiata de Santa María de la Mayor). Kościół zbudowany w XVI wieku z bogato zdobioną renesansową fasadą. Z placu przykościelnego można podziwiać znajdujące się poniżej ruiny rzymskich łaźni termalnych (Termas Romanas de Santa María)

Teren kościelny od wejścia do starego miasta oddziela wielka, kamienna brama zwana Łukiem Olbrzymów (Arco de los Gigantes)

Z różnych punktów wzgórza tj. z murów twierdzy, z placu przed kolegiatą i placu przed Łukiem Olbrzymów rozciągają się spektakularne widoki na Antequere oraz na tereny otaczające miasto

Okres rozkwitu architektury i czas kiedy powstała większość barokowej zabudowy starego miasta przypada na okres od XVI do XVIII wieku. Schody prowadzące ze szczytu wzgórza w dół kierują w stronę centralnego i najstarszego punktu starego miasta czyli placu Św. Sebastiana (Plaza de San Sebastian)

Oprócz efektownych, barokowych kamienic na placu znajduje się renesansowa fontanna, brama w formie łuku (Arco del Nazareno) oraz jeden z najstarszych kościołów w mieście, XVI-wieczny Kościół kolegialny św. Sebastiana (Real Colegiata de San Sebastián) z charakterystyczną, wysoką dzwonnicą

Główny plac miasta oplata labirynt ulic przy których stoją liczne kościoły, klasztory, kolegiaty i pałace. W obrębie starego miasta uwagę zwraca budynek ratusza, arena walk byków (Plaza de Toros) czy XVIII-wieczny Pałac Nájera, w którym mieści się siedziba miejskiego muzeum. Rozsiane na terenie całej starówki są także kapliczki, ołtarze wotywne, czy monumentalne bramy miejskie w formie łuków

Interesujące jest nie tylko historyczne centrum Antequery, ale także to co znajduje się wokół miasta. Okolica ta była zamieszkana już kilka tysięcy lat p.n.e. o czym świadczą odkryte tutaj megalityczne grobowce – dolmeny. Dolmeny to pradawne grobowce, budowane z olbrzymich głazów wbijanych pionowo w ziemię. Konstrukcję przykrywano wielkimi, płaskimi płytami skalnymi i przysypywano ziemią. Tak wykonane komory wykorzystywane były do celów rytualnych i jako miejsca pochówku

Na obrzeżach miasta znajdują się trzy prehistoryczne konstrukcje: Dólmen de Menga i Dólmen de Viera powstałe ponad 3000 lat p.n.e. oraz Dolmen Tholos de El Romeral, którego powstanie szacuje się na około 1800 lat p.n.e. Wszystkie grobowce przykryte są ziemnymi kurhanami

Dólmen de Menga uważany jest za największy megalityczny grobowiec w Europie. Jego komora zbudowana z 32 wielkich głazów ma 28 metrów długości, 6 metrów szerokości i 3,5 metra wysokości. Szacuje się, że największy kamień stropowy może ważyć blisko… 180 ton. Badania naukowców dowiodły, że materiał skalny pozyskano z kamieniołomu oddalonego prawie kilometr od grobowca. Otwartym pozostaje pytanie jak ludzie epoki neolitu i początków starożytności mogli przetransportować tak olbrzymie i ciężkie megality i ułożyć je precyzyjnie obok siebie, tworząc jednolitą konstrukcję

Dólmen de Viera to mniejsza konstrukcja składająca się z długiego korytarza zbudowanego z 27 megalitycznych głazów i zakończonego komorą. W momencie odkrycia wewnątrz grobowca znaleziono fragmenty naczyń i ceramiki (w Dólmen de Menga odkryto dodatkowo szkielety kilkuset ludzi)

Oba dolmeny znajdują się blisko siebie, a obok działa Conjunto Arqueológico Dólmenes de Antequera, placówka muzealna sprawująca pieczę nad stanowiskami archeologicznymi i prowadząca działalność edukacyjną w zakresie pradawnej historii dolmenów

Nieco dalej od centrum miasta znajduje się Dólmen del Romeral, który także składa się z długiego korytarza, ale tutaj wnętrze ma formę muru zbudowanego z mniejszych, płaskich kamieni, a całość przykryta jest sufitem z megalitycznych płyt. Na końcu korytarza znajdują się dwie okrągłe komory (w pozostałych dwóch dolmenach komory grobowe mają kształt prostokąta)

Z wielu punktów widokowych na terenie miasta widać równiny otaczające Antequere, na tle których wybija się strome wzniesienie – to Skała Kochanków (Peña de los Enamorados). Z miejscem tym wiąże się legenda o zakochanej parze – młodym chrześcijaninie i arabskiej księżniczce. Otoczenie nie akceptowało ich uczucia, więc kochankowie zamiast wyrzec się swojej miłości, woleli skoczyć ze szczytu urwistej skały

Kilka kilometrów od Antequery znajduje się rezerwat przyrody El Torcal. Skalny kompleks, pełen lejów krasowych, jaskiń czy unikalnych wapiennych form skalnych jest doskonałym przykładem procesów krasowych zachodzących w przyrodzie

Wszystkie wspomniane atrakcje leżące wokół Antequery (kompleks dolmenów Menga, Viera i Romeral, Skała Kochanków i formacje skalne El Torcal) zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, pod wspólnym wpisem Antequera Dolmens Site