Kopřivnice - W 2 minuty

Osada, która dała początek współczesnej Koprzywnicy rozwinęła się wokół nieistniejącego już dzisiaj zamku Šostýn

Przez wieki Kopřivnice żyły z rolnictwa. Sytuacja zmieniła się wraz z nadejściem ery przemysłowej i powstaniem fabryki wyrobów kamionkowych i glinianych (produkującej wazony, miski, talerze, płytki ceramiczne i piece kaflowe) oraz manufaktury produkującej bryczki i powozy, a z czasem także wagony kolejowe

Na bazie tych biznesów powstała najstarsza fabryka pojazdów w Europie Środkowej, w której zaczęto produkować samochody marki Tatra

Pierwszy samochód osobowy wyprodukowano w fabryce w Kopřivnicach w 1897 roku. Był to legendarny Präsident przypominający bardziej dorożkę bez konia niż samochód. Tatra stała się trzecim najstarszym producentem aut na świecie, po firmie Mercedes-Benz, dawniej Daimler (1886) i Peugeot (1889)

Pierwszą ciężarówkę wyprodukowano w 1898 roku. Współcześnie zakłady Tatra znane są przede wszystkim z produkcji ciężarówek (Tatra Trucks a.s.)

Aby pielęgnować tradycje motoryzacyjne w Kopřivnicach otwarto Muzeum Tatry, a właściwie dwa muzea – Muzeum Samochodów Osobowych Tatra (Muzeem osobních automobilů Tatra – MOAT) oraz Muzeum Ciężarówek Tatra (Muzeum nákladních automobilů Tatra – MNAT)

W centrum miasta swoją siedzibę ma Muzeum Samochodów Osobowych Tatra (kiedyś Muzeum Techniki Tatra – Technické muzeum Tatra), w którego zbiorach jest bogata kolekcja zabytkowych samochodów osobowych wyprodukowanych w miejscowej fabryce. Można tam zobaczyć wspomnianego wcześniej Präsidenta, najbardziej znane auta osobowe Tatry z rodziny oznaczanej symbolem „T”, a także limuzyny, kabriolety, samochody wyścigowe czy konstrukcje specjalne jak drezyna inspektorska Tatra 14/52 czy unikatowe sanie motorowe V855. Na wystawie znalazł się także model T700, który był ostatnim samochodem osobowym wyprodukowanym przez Tatrę (produkcję samochodów osobowych wstrzymano w 1997 roku)

Oprócz samochodów w muzeum zobaczyć można także silniki, podwozia oraz prototypy aut. Ekspozycję uzupełniają plakaty, archiwalne zdjęcia, trofea z zawodów sportowych oraz modele umieszczone w gablotach

W budynku dawnej odlewni ulokowano nowoczesne Muzeum Ciężarówek Tatra, które dokumentuje historię czeskiego producenta. Wewnątrz zgromadzono kilkadziesiąt samochodów ciężarowych (oryginały i repliki). Oprócz zwykłych ciężarówek w muzeum można zobaczyć betoniarki, wozy strażackie, autobusy, samochody wojskowe, a także potężne wozy biorące udział w Rajdach Dakar czy wyprawach dookoła świata

Ciekawostką jest stojący w osobnym budynku pociąg M290.002 (Slovenská strela – Słowacka strzała). W fabryce Tatry wyprodukowano dwa takie pociągi, które kursowały na trasie pomiędzy Pragą a Bratysławą do 1939 roku, zapewniając najszybsze połączenie między oboma miastami. Obecnie Slovenská strela jest Narodowym Pomnikiem Kultury

W miejscach związanych z Ignácym Šustalą – producentem karet i bryczek oraz założycielem fabryki Tatra – mieszczą się inne ważne lokalne muzea

W domu rodzinnym przedsiębiorcy stworzono Muzeum Wójtostwa (Muzeum Fojtství). W placówce prezentowane są wystawy przybliżające początki obu biznesów oraz ekspozycja dotycząca historii miasta i ludowych zwyczajów

W byłej willi Šustala mieści się Muzeum Laskie (Lašské muzeum) pełniące funkcję lokalnego centrum kultury. W placówce można zobaczyć ekspozycję poświęconą wybitnemu czeskiemu biegaczowi Emilowi Zatopkowi i jego żonie Danie Zatopkowej

Urodzony w Kopřivnicach sportowiec, uważany jest za jednego z najlepszych lekkoatletów wszech czasów. Zatopek zdobył cztery złote medale olimpijskie, w tym jako jedyny na świecie trzy złote medale na różnych dystansach na jednych Igrzyskach Olimpijskich. W 1952 roku na olimpiadzie w Helsinkach wygrał biegi na 5 km, 10 km oraz maraton (dystans maratoński przebiegł pierwszy raz w życiu). Co ciekawe złoty medal na tych samych igrzyskach zdobyła także jego żona Dana (rzut oszczepem)

Po swoim sukcesie Emil Zatopek powiedział „jeśli chcesz coś wygrać, przebiegnij 100 metrów. Jeśli chcesz czegoś doświadczyć, przebiegnij maraton”

Talent Zatopka, młodego pracownika fabryki obuwniczej Bata w Zlinie, odkryto przez przypadek, kiedy został przymusowo wyznaczony do wzięcia udziału w lokalnym biegu ulicznym (zajął 2 miejsce i zaraz potem rozpoczął treningi biegowe)

Na pierwsze międzynarodowe zawody biegowe Zatopek pojechał rowerem. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego gdyby nie fakt, że musiał przejechać… 500 km (z Pragi do Berlina). Anonimowy wówczas zawodnik stanął na starcie i wygrał

Czeski biegacz wymyślił własny rodzaj intensywnego treningu, biegając sprintem kilkusetmetrowe odcinki przeplatane truchtem (dziś nazywamy to treningiem interwałowym). Zatopek zwykł mawiać „na granicy bólu i cierpienia można oddzielić mężczyzn od chłopców”

Znakiem rozpoznawczym lekkoatlety był jego niepowtarzalny, „brzydki” styl biegania. Głowa przekrzywiona na bok, grymas twarzy, machanie rękami, dyszenie i sapanie to elementy jego topornego stylu. Zresztą sam Zatopek się tym nie przejmował mówiąc „nie jestem aż tak utalentowany, żeby szybko biec i jednocześnie się uśmiechać. Zresztą to nie łyżwiarstwo figurowe i nie muszę się nikomu podobać”

Bieganie było dla niego czymś naturalnym i sprawiało mu niezwykłą przyjemność. Kiedyś zresztą powiedział, że „ptak lata, ryba pływa, człowiek biega” – po prostu

Emil Zatopek nazywany „Czeską Lokomotywą” w czasie całej kariery aż 18 razy bił biegowe rekordy świata

Na specjalnie przygotowanej wystawie prezentowane są osobiste pamiątki państwa Zatopków, w tym trofea, medale, numery startowe i liczne fotografie. Można zobaczyć także krótki film dokumentalny ukazujący osiągnięcia wybitnych lekkoatletów