Śnieżne Kotły

  • Śnieżne kotły to dwa bliźniacze kotły polodowcowe (Mały i Wielki) położone w Karkonoszach między Wielkim Szyszakiem (1509 m n.p.m.) a Łabskim Szczytem (1471 m n.p.m.)

  • Górna krawędź Wielkiego Kotła położona jest na wysokości 1490 m n.p.m. Znajdują się na niej charakterystyczne punkty jak widoczna z daleka wieża radiowo-telewizyjnej stacji przekaźnikowej oraz leżące tuż obok skałki Czarcia Ambona

  • Co ciekawe kiedyś budynku stacji znajdowało się Schronisko „Nad Śnieżnymi Kotłami” wzniesione w 1837 roku przez hrabiego Schaffgotscha

  • Śnieżne Kotły to przede wszystkim pionowe skalne ściany. Ściany mają odpowiednio 100 metrów wysokości (Mały Śnieżny Kocioł) oraz 150 metrów wysokości (Wielki Śnieżny Kocioł)

  • Spacerując krawędzią Wielkiego Kotła co rusz natrafiamy na punkty z widokiem na strome zbocza i wysokie skalne urwiska

  • W zacienionych żlebach pod pionowymi zboczami nawet do późnego lata utrzymują się płaty śniegu (stąd nazwa Śnieżne Kotły)

  • Wzdłuż górnej krawędzi kotłów prowadzi czerwony szlak turystyczny (fragment Głównego Szlaku Sudeckiego ze Szklarskiej Poręby do Karpacza). Rozpościerają się z niego piękne widoki na Karkonosze, Góry Kaczawskie, Góry Izerskie, Rudawy Janowickie i rozległy obszar Kotliny Jeleniogórskiej

  • Dnem Śnieżnych Kotłów biegnie zielony szlak turystyczny, prowadzący z okolicy schroniska pod Łabskim Szczytem przez Czarny Kocioł do Hutniczego Grzbietu

  • Na dnie Wielkiego Kotła tuż przy zielonym szlaku znajdują się Śnieżne Stawki – dwa małe stawy z krystalicznie czystą wodą

  • Śnieżne kotły leżą na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego. Mają status rezerwatu przyrody, na obszarze którego występują rzadkie i chronione gatunki roślin

  • Według legend i podań pasterskich na ścieżkach i ścianach Śnieżnych Kotłów można spotkać włochatego stwora nazywanego czarnym diabłem